“”

"Constant op zoek naar de beste oplossing"

  • 8 maart 2010

Bij de nieuwbouw van NIOO moet alles 'terugneembaar' zijn. Dat is immers het uitgangspunt van de cradle to cradle-filosofie. Alle materialen dienen oneindig deel uit te kunnen blijven maken van de keten. Het gebruik van montagematerialen als pur, kit of lijm is dan ook als vloeken in de kerk. Maar als deze materialen niet gebruikt mogen worden, hoe zorg je dan als aannemer er tóch voor dat het gebouw geen kieren en naden vertoont en tochtvrij is? Zijn er wel alternatieven voor deze montagematerialen die tot op heden uiterst gangbaar zijn in de bouw? Projectleider Ralph Verhoeven doet zijn relaas.

Nauwkeuriger werken 

“Om het gebruik van pur en kit te kunnen voorkomen, moesten we in het begin van het bouwproces veel nauwkeuriger werken dan gebruikelijk. De fundering vereiste een extreem precieze maatvoering. Alles diende strak op elkaar aan te sluiten. Zo hebben we bij de betonvloeren een absurd lage tolerantie aangehouden.”, vertelt Ralph. “Voor de tochtdichting rond de kozijnen gebruiken we normaal gesproken pur. Bij NIOO hebben we de kozijnen in de gevel gemonteerd met compriband. Dit is een duurzame schuimband die uitzet en daardoor voor tochtdichting zorgt. De buitenkant hebben we afgedekt met epdm-folie, een waterkerende en milieuvriendelijke afdichting van voegen, naden en kieren.”

Onzichtbare montage

Schroeven en spijkers zijn wel cradle to cradle. Toch kunnen ook deze niet zomaar worden gebruikt bij de nieuwbouw van NIOO. Ralph: “Het ontwerp schrijft voor dat alles onzichtbaar gemonteerd moet worden. Dat betekent dat geen enkele schroef of spijker in het zicht mag zitten. En dat terwijl de binnenwanden grotendeels met hout zijn afgewerkt. Uiteindelijk hebben we ervoor gekozen om de houten wandpanelen op een raamwerk van latten te hangen.” 

Spanningsveld

Continu heeft Berghege volgens Ralph te maken met een spanningsveld tussen de wensen van de opdrachtgever, de eisen van de architect enerzijds en de kosten, maakbaarheid en planning anderzijds. “Natuurlijk gaan we zo ver mogelijk mee in wat NIOO en de architect voor ogen hebben. Maar we lopen ook tegen grenzen aan. Soms ontkom je er met geen mogelijkheid aan om bijvoorbeeld lijm te gebruiken. Daar zijn op dit moment nog geen duurzame alternatieven voor. En ook de beglazing hebben we toch moeten kitten. Normaal gesproken kun je droge beglazing toepassen waarbij het glas in een rubber profiel wordt geplaatst. Bij deze nieuwbouw was dat geen optie, omdat het ontwerp daar niet in voorzag. Uitgangspunt is ook op dit onderdeel dat de bevestigingsmaterialen niet zichtbaar zijn.” 

Beste oplossing

Berghege doet er alles aan om in elke fase van het project steeds weer de beste oplossing te vinden. Samen met de partners natuurlijk. Ralph: “Is een materiaal niet 100% terugneembaar en is er geen alternatief? Dan moet het minstens een materiaal zijn dat gemakkelijk te scheiden is.” Hij concludeert: “Daar zijn we inmiddels al behoorlijk ver in. Vóór deze nieuwbouw hadden we nog niet zo veel ervaring met duurzaam bouwen, maar inmiddels hebben we een flinke inhaalslag gemaakt. Zo was ik laatst op een congres over duurzaam bouwen, georganiseerd door Bouwend Nederland en het kenniscentrum SBR. Bijna alles wat daar verteld werd, wist ik al of heb ik inmiddels aan den lijve ondervonden bij het NIOO-project. Toen pas realiseerde ik me hoeveel we in een korte tijd geleerd hebben.”


ga terug

Op de hoogte blijven?
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Om deze website goed te laten functioneren maken we gebruik van cookies. Bekijk ons cookiebeleid. Instellingen Direct Accepteren